Studium biblijne - List do Rzymian

Spis treści:

Strona główna
 Wprowadzenie

 1. Dobra Nowina
2. Zła Nowina
3. Przez Wiarę Wyłącznie
4. Łaska przez Jednego Człowieka
5. Umarły i Żywy!
6. Uwolnieni od Prawa
7. W Duchu
8. Izrael i Boży Przedwieczny Plan
9. Ponadnaturalne Życie
10. Żyjąc w Świecie
11. Silni i Słabi
12. Służąc Razem

4. Łaska przez Jednego Człowieka

List do Rzymian 5:1-21

ZBIERAJĄC SIĘ

Czy doświadczyłeś kiedyś wątpliwości na temat swojego zbawienia? W jaki sposób?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Dlaczego czasami trudno jest uwierzyć w to, że jesteś bezpieczny w Chrystusie na zawsze?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

 

KONTEKST

Po opisaniu przerażającego grzechu i zgubienia ludzkości, Paweł ukazał jak Chrystus, przez Swoją śmierć na krzyżu, umożliwił drogę zbawienia każdemu kto przychodzi do Boga w wierze. Następnie, Paweł przechodzi do odpowiedzi na dwa ważne pytania, które bez wątpienia były w umysłach jego czytelników. Po pierwsze, jak kompletne, albo jak bezpieczne jest to zbawienie dostarczone przez Chrystusa? Czy możemy być naprawdę jego pewni? Co stanie się jeśli zgrzeszymy po naszym nawróceniu? Paweł odpowiada na te wątpliwości w 5:1-11.

Drugą kwestią zaadresowaną tutaj przez Pawła jest, "Jak może coś co zostało dokonane przez jednego człowieka w historii mieć taki absolutny efekt na ludzkość?" Paweł świadomie odpowiada na to pytanie przez porównywanie panowania śmierci którą spowodował grzech Adama z panowaniem życia uczynionego możliwym przez doskonałą ofiarę Chrystusa. Chociaż wielu ludzi uważa drugą część Listu do Rzymian rozdział 5 za jeden z najbardziej tajemniczych fragmentów w Nowym Testamencie, kiedy przyjrzymy mu się bliżej, rozdział ten będzie źródłem pocieszenia i prawdziwego podziwu w Bogu, które jest w stanie i chce On dostarczyć takiego zadziwiającego zbawienia.

 

KLUCZE DO TEKSTU

Przypisane: Używane zarówno w finansowych jak i prawniczych postanowieniach, greckie słowo oznacza „wziąć coś co należy do kogoś innego i przekazać to na konto innego. Jest to jednostronna transakcja. Jak w przypadku Abrahama, Abraham nie zrobił nic przez co mógłby to uzyskać; Bóg po prostu przekazuje mu to. Bóg wziął Swoją własną sprawiedliwość i przekazał ją Abrahamowi tak jakby to była rzeczywiście jego sprawiedliwość. Bóg zrobił to ponieważ Abraham uwierzył w Niego. To jest serce doktryny usprawiedliwienia, przez które Bóg deklaruje pokutującego grzesznika sprawiedliwym w momencie w którym pokłada on wiarę płynącą z całego serca w Chrystusa i w Jego ofiarniczą śmierć. Chrystus uczynił zadośćuczynienie przez przelanie Swojej własnej krwi na krzyżu. To dostarcza przebaczenia. I kiedy tylko nasze grzechy zostały położone na Jego konto kiedy poniósł On je na krzyż, tak teraz Jego sprawiedliwość liczy się jako nasza własna. Jego doskonała sprawiedliwość zatem staje się podłożem na którym stoimy przed Bogiem.

Typy: Figura, obrazowanie czegoś, albo symbol czegoś co ma przyjść, jako wydarzenie w Starym Testamencie jest cieniem czegoś co pojawia się w Nowym Testamencie. Typy generalnie znajdują swoje wypełnienie w osobie i w działalności Chrystusa, ale czasami odnoszą się one do Boga, Jego ludu, albo jakiejś innej rzeczywistości. Na przykład, Melchizedek, król-kapłan ziemi Salem (Rodzaju 14:18:0 i Psalm 110:4), w (Hebrajczyków 6:20) jest on przedstawiony jako typ Chrystusa. Jezus powiedział, że wąż z brązu na pustyni (Liczb 21:4-9) był w pewnym sensie typem Jego własnego ukrzyżowania (Jana 3:14-15). Autor Listu do Hebrajczyków (Heb. 9-10) wskazał, że Arka Przymierza była typem osoby i dzieła Jezusa Chrystusa. Biblia Tysiąclecia używa słowa „typ” w Liście do Rzymian 5:14, gdzie Paweł wspomina o Adamie i mówi o Nim, że jest On "typem Tego [Jezusa], który miał przyjść."

 

UWALNIAJĄC TEKST

Przeczytaj Rzymian 5:1-21, zwracając uwagę na kluczowe słowa i definicje obok fragmentu.
 

Rzym. 5:1-21 (BW)
  1. Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa,
  2. Dzięki któremu też mamy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której stoimy, i chlubimy się nadzieją chwały Bożej.
  3. A nie tylko to, chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość,
  4. A cierpliwość doświadczenie, doświadczenie zaś nadzieję;
  5. A nadzieja nie zawodzi, bo miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany.
  6. Wszak Chrystus, gdy jeszcze byliśmy słabi, we właściwym czasie umarł za bezbożnych.
  7. Rzadko się zdarza, że ktoś umrze za sprawiedliwego; prędzej za dobrego gotów ktoś umrzeć.
  8. Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.
  9. Tym bardziej więc teraz, usprawiedliwieni krwią jego, będziemy przez niego zachowani od gniewu.
  10. Jeśli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Syna jego, tym bardziej, będąc pojednani, dostąpimy zbawienia przez życie Jego.
  11. A nie tylko to, lecz chlubimy się też w Bogu przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przez którego teraz dostąpiliśmy pojednania.
  12. Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli;
  13. Albowiem już przed zakonem grzech był na świecie, ale grzechu się nie liczy, gdy zakonu nie ma;
  14. Lecz śmierć panowała od Adama aż do Mojżesza nawet nad tymi, którzy nie popełnili takiego przestępstwa jak Adam, będący obrazem tego, który miał przyjść.
  15. Lecz nie tak jak z upadkiem ma się sprawa z łaską; albowiem jeśli przez upadek jednego człowieka umarło wielu, to daleko obfitsza okazała się dla wielu łaska Boża i dar przez łaskę jednego człowieka, Jezusa Chrystusa.
  16. I nie tak ma się sprawa z darem, jak ze skutkiem grzechu jednego człowieka; albowiem wyrok za jeden upadek przyniósł potępienie, ale dar łaski przynosi usprawiedliwienie z wielu upadków.
  17. Albowiem jeśli przez upadek jednego człowieka śmierć zapanowała przez jednego, o ileż bardziej ci, którzy otrzymują obfitość łaski i daru usprawiedliwienia, królować będą w życiu przez jednego, Jezusa Chrystusa.
  18. A zatem, jak przez upadek jednego człowieka przyszło potępienie na wszystkich ludzi, tak też przez dzieło usprawiedliwienia jednego przyszło dla wszystkich ludzi usprawiedliwienie ku żywotowi.
  19. Bo jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wielu stało się grzesznikami, tak też przez posłuszeństwo jednego wielu dostąpi usprawiedliwienia.
  20. A zakon wkroczył, aby się upadki pomnożyły; gdzie zaś grzech się rozmnożył, tam łaska bardziej obfitowała,
  21. Żeby jak grzech panował przez śmierć, tak i łaska panowała przez usprawiedliwienie ku żywotowi wiecznemu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.
będąc usprawiedliwieni (w. 1) – grecka konstrukcja tego czasownika wskazuje na jednorazową prawniczą deklarację z trwałymi rezultatami.

mamy (w. 1) – obecnie posiadamy

pokój z Bogiem (w. 1) – zewnętrzna, obiektywna realność, nie jakieś subiektywne, wewnętrzne poczucie spokoju i ukojenia

dostęp (w. 2) – wprowadzenie

stoimy (w. 2) – idea niezmienności, bycia niezmiennym i niewzruszonym

nadzieją (w. 2) – pewność która nie jest jeszcze zrealizowana; nie jakieś pragnienie, czy niepewne marzenie

ucisków (w. 3) – ekstremalna presja, jak w ciśnieniu używanym do wydobywania oleju z oliwy

wytrwałość (w. 4) pozostawanie pod ogromnym ciężarem bez ulegania; trwanie

doświadczenie (w. 4) – dosłownie „udowodnienie.” Pojęcie używane w testowaniu drogocennych metalów aby zdeterminować ich czystość

rozlana (w. 5) – Boża miłość jest hojna dla Swoich dzieci

bez siły (w. 6) – dosłownie „bezradni,” z powodu ich śmierci duchowej

bezbożnych (w. 6) – dowód na to, że miłość Chrystusa nigdy nie była udzielana ludziom ze względu na ich ludzkie wysiłki.

wszyscy zgrzeszyli (w. 12) - Cała ludzkość istniała w biodrach Adama i poprzez prokreację odziedziczyła jego upadłość i deprawację. Zatem można powiedzieć, że wszyscy zgrzeszyli w nim.

obrazem tego … przyjść (w. 14) – Adam i Chrystus byli podobni w tym, że ich działania miały wpływ na innych.

śmierć zapanowała (w. 17) – grzeszny czyn Adama przyniósł uniwersalną śmierć.

1) Zakreśl wszystkie czasowniki w wersetach 1-11, zwracając uwagę szczególnie na ich czasy.

2) W jaki sposób Paweł obala błędne mniemanie, że otrzymujemy zbawienie przez wiarę ale musimy zachować je przez spełnianie dobrych uczynków? Jakie daje on dowody na to, że zbawienie jest bezwarunkowe?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

3) Jakiego obrazowego słowa używa Paweł do ukazania prawdy, że niewierzący są w rzeczywistości w stanie wojny przeciwko Bogu?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

4) W jaki sposób działania Adama wpłynęły na rasę ludzką? Jakie były efekty działań Chrystusa?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

 

IDĄC GŁĘBIEJ

Przeczytaj poniższy fragment i rozważ co autor ma do powiedzenia o niemożności zbawienia przez prawo, doskonałej ofierze Chrystusa, oraz o możliwościach jakie to tworzy w odnoszeniu się do Boga.

List do Hebrajczyków 10:1-4, 12-14, 19-23 (BW)
  1. Albowiem zakon, zawierając w sobie tylko cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, nie może w żadnym razie przez te same ofiary, nieprzerwanie składane rok w rok, przywieść do doskonałości tych, którzy z nimi przychodzą.
  2. Bo czyż nie zaprzestanoby ich składać, gdyby ci, co je składają, nie mieli już żadnej świadomości grzechów, gdy raz zostali oczyszczeni?
  3. Przeciwnie, one właśnie przywodzą na pamięć grzechy co roku.
  4. Jest bowiem rzeczą niemożliwą, aby krew wołów i kozłów mogła gładzić grzechy
  1. Lecz gdy On złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, usiadł po prawicy Bożej,
  2. Oczekując teraz, aż nieprzyjaciele jego położeni będą jako podnóżek stóp jego.
  3. Albowiem jedną ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi tych, którzy są uświęceni.
  1. Mając więc, bracia, ufność, iż przez krew Jezusa mamy wstęp do świątyni
  2. Drogą nową i żywą, którą otworzył dla nas poprzez zasłonę, to jest przez ciało swoje,
  3. Oraz kapłana wielkiego nad domem Bożym,
  4. Wejdźmy na nią ze szczerym sercem, w pełni wiary, oczyszczeni w sercach od złego sumienia i obmyci na ciele wodą czystą;
  5. Trzymajmy się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, bo wierny jest Ten, który dał obietnicę;

 

ODKRYWANIE ZNACZENIA

5) W jaki sposób ofiara Jezusa różni się od starego ofiarniczego sytemu?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6) Dlaczego myślisz, że oba fragmenty (Rzymian 4; Hebrajczyków 10) podkreślają nasz dostęp do Boga?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

7) W jaki sposób ten fragment Listu do Hebrajczyków odbrzmiewa ideę, że zbawienie jest nieprzemijające?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

 

PRAWDA NA DZISIAJ

Jezus Chrystus złamał moc grzechu i śmierci, ale nie działa to w przeciwnym kierunku. Grzech i śmierć nie mogą złamać mocy Chrystusa. Potępienie grzechu Adama jest odwracalne, odkupienie Jezusa Chrystusa nie jest. Efekt czynu Adama jest nieprzemijający tylko jeśli nie jest unieważniony przez Chrystusa. Efekt dzieła Chrystusa, jednakże, jest nieprzemijający dla wierzących osób i nie jest podmiotem odwrócenia czy unieważnienia. Mamy wielką pewność, że kiedy raz byliśmy w Jezusie Chrystusie, jesteśmy w Nim na zawsze.

 

ROZMYŚLAJĄC NAD TEKSTEM

8) A. W. Pink powiedział następującą rzecz na temat wiecznego bezpieczeństwa w Chrystusie: "Jest to bezwzględnie i absolutnie niemożliwe żeby wyrok boskiego Sędziego był kiedykolwiek unieważniony albo odwrócony. Prędzej już pioruny wszechwiedzy zatrząsną Skałą Wieków niż ci którzy chronią się w Nim znowu dostąpią potępienia. W jaki sposób świadomość tego, że twoje zbawienie jest bezpieczne na wieczność będzie wpływało na twoje życie w życiu codziennym? Jak się dzięki temu czujesz?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

9) Kiedy doświadczyłeś Bożej miłości będącej „przelewanej” (w. 5)?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

10) Jakich nowych rzeczy o Bogu dowiedziałeś się z tego fragmentu?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

 

OSOBISTA ODPOWIEDŹ

Napisz dodatkowe przemyślenia, pytania które możesz mieć, albo modlitwę.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Studium biblijne © 2009 jest polskim tłumaczeniem książki Johna MacArthura "Romans: Grace, Truth and Redemption".
Kontakt z autorem i webmasterem strony: studium.biblijne@gmail.com