Studium Biblijne - List do Rzymian

Studium biblijne - List do Rzymian

Spis treści:

Strona główna
Wprowadzenie

1. Dobra Nowina
2. Zła Nowina
3. Przez Wiarę Wyłącznie
4. Łaska przez Jednego Człowieka
5. Umarły i Żywy!
6. Uwolnieni od Prawa
7. W Duchu
8. Izrael i Boży Przedwieczny Plan
9. Ponadnaturalne Życie
10. Żyjąc w Świecie
11. Silni i Słabi
12. Służąc Razem

2. Zła Nowina

List do Rzymian 1:18-3:20

ZBIERAJĄC SIĘ

Jak odpowiedziałbyś serdecznemu, zaniepokojonemu przyjacielowi, który zaobserwował: Nie potrzebujemy straszyć ludzi całym tym mówieniem o piekle, ogniu i siarce. Chrześcijanie powinni być nastawieni bardziej pozytywnie i tolerancyjnie – podkreślając wszystkie błogosławieństwa chrześcijańskiego życia, nie grożąc ludziom potępieniem. To tylko daje nam – i Bogu – złe imię!”

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

KONTEKST

Po daniu tez swojego listu – że sprawiedliwy Bóg jest w stanie uczynić grzeszników sprawiedliwymi poprzez wiarę (1:16-17) – Paweł szczegółowo tłumaczy, że ludzkie serce jest nikczemne, oraz, że rebelia człowieka powoduje boski gniew.

Dla Pawła, wiedza o wiecznym potępieniu była jedyną motywacją którą oferował ludziom aby zaczęli oni wierzyć. Był on zdeterminowany żeby rozumieli oni, że Bóg jest święty i sprawiedliwy, oraz, że wszyscy jesteśmy grzesznikami zasługującymi na gniew Boga. To podejście daje zarówno logiczny jak i teologiczny sens. Nie możemy docenić przejawu Bożej łaski i miłości dopóki prawdziwie nie zrozumiemy sprawiedliwej złości Boga przeciwko grzechowi. Nie możemy docenić Bożego przebaczenia dopóki nie docenimy wiecznych konsekwencji grzechu.

Paweł mówi, że każdy – nie-Żydzi i Żydzi, cała ludzkość – stoi winna przed świętym Bogiem. Ludzka natura jest zepsuta. Ludzkie motywy są nieczyste. W momencie kiedy Paweł kończy swoje boskie oskarżenie, każde usta zostały zamknięte (3:19-20). My jesteśmy bez możliwości wymówienia się. Nie jesteśmy w stanie zbawić siebie samych. Ta „zła” nowina jest niezbędną częścią dobrej nowiny, nazywanej ewangelią.

KLUCZE DO TEKSTU

Ludzka Deprawacja: podstawowe znaczenie greckiego słowa, adokimos, „zdeprawowany,” odnosi się do „nie ostające się testowi.” Pojęcie to było powszechnie używane dla metali, które były odrzucane przez rafinatorów z powodu nieczystości. Nieczyste metale były odrzucane, i dlatego adokimos zaczęło oznaczać również idee bezwartościowości i bezużyteczności. W relacji do Boga, odrzucający umysł staje się odrzuconym umysłem i przez to staje się duchowo zdeprawowany, bezwartościowy i bezużyteczny. Ponieważ upadła ludzkość nie uważała, że Boga należy uznawać, Bóg wydał ich, w tym przypadku tutaj w Liście do Rzymian, zdeprawowanemu umysłowi. Bezbożny umysł jest umysłem zdeprawowanym, który zawsze skłania się do tego co jest nieodpowiednie. Umysł który uznaje Boga za bezwartościowego, sam staje się bezwartościowy. Jest on rozwiązły, zwiedziony, i zasługujący tylko na Boży gniew. Chociaż bezbożni ludzie myślą o sobie, że są mądrzy, są oni w najwyższym stopniu głupi (Rzym. 1:22).

Boskie Objawienie: Bóg dowodzi poprzez Pawła, że wszyscy ludzie mają dowód na istnienie Boga, i to co ich fizyczne zmysły mogą dostrzec w Nim, ich wewnętrzne zmysły mogą zrozumieć do pewnego stopnia. Wszyscy ludzie wiedzą coś i rozumieją coś z realności prawdy Bogu. Są oni odpowiedzialni względem tego objawienia. Jakakolwiek zła odpowiedź jest „niewybaczalna.” Bóg dał się poznać wszystkim ludziom we wszystkich cudach natury oraz w ludzkim sumieniu, które jest zdolne do rozróżnienia pomiędzy złem a dobrem. Ponieważ ta wiedza jest uniwersalna i ciągła, przez nią Bóg okazał swoją chwałę każdemu.

UWALNIAJĄC TEKST

Przeczytaj 1:18-3:20, zwracając uwagę na definicje obok fragmentu.

Rzym. 1:18-3.20 (BW)

Albowiem gniew Boży z nieba objawia się przeciwko wszelkiej bezbożności i nieprawości ludzi, którzy przez nieprawość tłumią prawdę.
Ponieważ to, co o Bogu wiedzieć można, jest dla nich jawne, gdyż Bóg im to objawił.
Bo niewidzialna jego istota, to jest wiekuista jego moc i bóstwo, mogą być od stworzenia świata oglądane w dziełach i poznane umysłem, tak iż nic nie mają na swoją obronę,
Dlatego że poznawszy Boga, nie uwielbili go jako Boga i nie złożyli mu dziękczynienia, lecz znikczemnieli w myślach swoich, a ich nierozumne serce pogrążyło się w ciemności.
Mienili się mądrymi, a stali się głupi.
I zamienili chwałę nieśmiertelnego Boga na obrazy przedstawiające śmiertelnego człowieka, a nawet ptaki, czworonożne zwierzęta i płazy;
Dlatego też wydał ich Bóg na łup pożądliwości ich serc ku nieczystości, aby bezcześcili ciała swoje między sobą,
Ponieważ zamienili Boga prawdziwego na fałszywego i oddawali cześć, i służyli stworzeniu zamiast Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen.
Dlatego wydał ich Bóg na łup sromotnych namiętności; kobiety ich bowiem zamieniły przyrodzone obcowanie na obcowanie przeciwne naturze,
Podobnie też mężczyźni zaniechali przyrodzonego obcowania z kobietą, zapałali jedni ku drugim żądzą, mężczyźni z mężczyznami popełniając sromotę i ponosząc na sobie samych należną za ich zboczenie karę.
A ponieważ nie uważali za wskazane uznać Boga, przeto wydał ich Bóg na pastwę niecnych zmysłów, aby czynili to, co nie przystoi;
Są oni pełni wszelkiej nieprawości, złości, chciwości, nikczemności, pełni są również zazdrości, morderstwa, zwady, podstępu, podłości;
Potwarcy, oszczercy, nienawidzący Boga, zuchwali, pyszni, chełpliwi, wynalazcy złego, rodzicom nieposłuszni;
Nierozumni, niestali, bez serca, bez litości;
Oni, którzy snują orzeczenie Boże, że ci, którzy to czynią, winni są śmierci, nie tylko to czynią, ale jeszcze pochwalają tych, którzy to czynią.

Nie ma przeto usprawiedliwienia dla ciebie, kimkolwiek jesteś, człowiecze, który sądzisz; albowiem, sądząc drugiego, siebie samego potępiasz, ponieważ ty, sędzia, czynisz to samo.
Bo wiemy, że sąd Boży słusznie spada na tych, którzy takie rzeczy czynią.
Czy mniemasz, człowiecze, który osądzasz tych, co takie rzeczy czynią, a sam je czynisz, że ujdziesz sądu Bożego?
Albo może lekceważysz bogactwo jego dobroci i cierpliwości, i pobłażliwości, nie zważając na to, że dobroć Boża do upamiętania cię prowadzi?
Ty jednak przez zatwardziałość swoją i nieskruszone serce gromadzisz sobie gniew na dzień gniewu i objawienia sprawiedliwego sądu Boga,
Który odda każdemu według uczynków jego:
Tym, którzy przez trwanie w dobrym uczynku dążą do chwały i czci, i nieśmiertelności, da żywot wieczny;
Tych zaś, którzy o uznanie dla siebie zabiegają i sprzeciwiają się prawdzie, a hołdują nieprawości, spotka gniew i pomsta.
Tak, utrapienie i ucisk spadnie na duszę każdego człowieka, który popełnia złe, najprzód Żyda, potem i Greka,
A chwała i cześć, i pokój każdemu, który czyni dobrze, najpierw Żydowi, a potem i Grekowi.
Albowiem u Boga nie ma względu na osobę.
Bo ci, którzy bez zakonu zgrzeszyli, bez zakonu też poginą; a ci, którzy w zakonie zgrzeszyli, przez zakon sądzeni będą;
Gdyż nie ci, którzy zakonu słuchają, są sprawiedliwi u Boga, lecz ci, którzy zakon wypełniają, usprawiedliwieni będą.
Skoro bowiem poganie, którzy nie mają zakonu, z natury czynią to, co zakon nakazuje, są sami dla siebie zakonem, chociaż zakonu nie mają;
Dowodzą też oni, że treść zakonu jest zapisana w ich sercach; wszak świadczy o tym sumienie ich oraz myśli, które nawzajem się oskarżają lub też biorą w obronę;
Będzie to w dniu, kiedy według ewangelii mojej Bóg sądzić będzie ukryte sprawy ludzkie przez Jezusa Chrystusa.
Jeśli tedy ty mienisz się Żydem i polegasz na zakonie, i chlubisz się Bogiem,
I znasz wolę jego, i umiesz rozróżnić dobre od złego, będąc pouczonym przez zakon,
I uważasz siebie samego za wodza ślepych, za światłość dla tych, którzy są w ciemności,
Za wychowawcę nierozumnych, za nauczyciela dzieci, mającego w zakonie ucieleśnienie wiedzy i prawdy,
Ty więc, który uczysz drugiego, siebie samego nie pouczasz? Który głosisz, żeby nie kradziono, kradniesz?
Który mówisz, żeby nie cudzołożono, cudzołożysz? Który wstręt czujesz do bałwanów, dopuszczasz się świętokradztwa?
Który się chlubisz zakonem, przez przekraczanie zakonu bezcześcisz Boga?
Albowiem z waszej winy, jak napisano, poganie bluźnią imieniu Bożemu.
Bo obrzezanie jest pożyteczne, jeśli przestrzegasz zakonu; jeśli jednak jesteś przestępcą zakonu, obrzezanie twoje stało się nieobrzezaniem.
Jeśli więc ten, który nie ma obrzezania, zachowuje przykazania zakonu, czyż jego nieobrzezanie nie będzie poczytane za obrzezanie?
Przeto ten, który cieleśnie jest nieobrzezany, a wypełnia zakon, będzie sądził ciebie, który mimo litery zakonu i obrzezania jesteś przestępcą zakonu.
Albowiem nie ten jest Żydem, który jest nim na zewnątrz, i nie to jest obrzezanie, które jest widoczne na ciele,
Ale ten jest Żydem, który jest nim wewnętrznie, i to jest obrzezanie, które jest obrzezaniem serca, w duchu, a nie według litery; taki ma chwałę nie u ludzi, lecz u Boga.

Czymże więc góruje Żyd? Albo co za pożytek jest z obrzezania?
Wielki pod każdym względem. Przede wszystkim ten, że im zostały powierzone wyrocznie Boże.
Bo co z tego, że niektórzy nie uwierzyli? Czyż niewierność ich zniweczy wierność Bożą?
Z pewnością nie! Wszak Bóg jest wierny, a każdy człowiek jest kłamcą, jak napisano: Abyś się okazał sprawiedliwym w słowach swoich I zwyciężył, gdy będziesz sądzony.
Jeśli bowiem nasza nieprawość uwydatnia sprawiedliwość Bożą, to cóż powiemy? Czyż Bóg jest niesprawiedliwy, gdy gniew wywiera? Po ludzku mówię.
Z pewnością nie! Bo jak Bóg ma sądzić ten świat?
Jeśli przez moje kłamstwo prawda Boża tym bardziej przyczynia się do chwały jego, to dlaczego jeszcze i ja miałbym być sądzony jako grzesznik?
I czyż jest tak, jak nas spotwarzają i jak niektórzy powiadają, że my mówimy: Czyńmy złe, aby przyszło dobre? Potępienie takich jest sprawiedliwe.
Cóż więc? Przewyższamy ich? Wcale nie! Albowiem już przedtem obwiniliśmy Żydów i Greków o to, że wszyscy są pod wpływem grzechu,
Jak napisano: Nie ma ani jednego sprawiedliwego,
Nie masz, kto by rozumiał, nie masz, kto by szukał Boga;
Wszyscy zboczyli, razem stali się nieużytecznymi, nie masz, kto by czynił dobrze, nie masz ani jednego.
Grobem otwartym jest ich gardło, językami swoimi knują zdradę, jad żmij pod ich wargami;
Usta ich są pełne przekleństwa i gorzkości;
Nogi ich są skore do rozlewu krwi,
Spustoszenie i nędza na ich drogach,
A drogi pokoju nie poznali.
Nie ma bojaźni Bożej przed ich oczami.
A wiemy, że cokolwiek zakon mówi, mówi do tych, którzy są pod wpływem zakonu, aby wszelkie usta były zamknięte i aby świat cały podlegał sądowi Bożemu.
Dlatego z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony przed nim żaden człowiek, gdyż przez zakon jest poznanie grzechu.

gniew Boży (w. 18) - nie jakiś kapryśny, impulsywny, samowolny wybuch złości, ale ustalona zdeterminowana odpowiedź świętego Boga przeciwko grzechowi.

jest dla nich jawne (w. 19) - Boży suwerennie wszczepiony dowód Jego własnej egzystencji do serca każdej osoby.

poznawszy Boga (w. 21) – Każdy człowiek jest świadom Bożej egzystencji, mocy i boskiej natury przez powszechne objawienie.

uwielbili (w. 21) – oddawać cześć; Zostaliśmy stworzeni nie w innym celu jak tylko aby wychwalać Boga, zaniechanie tego albo odmówienie czynienia tego jest najwyższą zniewagą naszego Stworzyciela.

zamienili chwałę … na obrazy (w. 23) – czczenie idoli

wydał ich (w. 24-26)
wydał ich Bóg na pastwę (w. 28) – greckie sądowe słowo oznaczające skazanie więźnia na wyrok; komunikuje ono poczucie opuszczenia

na kłamstwo (w. 25) – zaprzeczając egzystencji Boga

sromotnych namiętności (w. 26) – haniebne lub degradujące perwersje (na przykład, w tym kontekście, homoseksualizm)

lekceważysz (2:4) – patrzeć na coś z góry, traktować coś z pogardą

zatwardziałość (w. 5) – greckie słowo, z którego mamy słowo „skleroza.” To jest, zatwardzenie czyjegoś serca

życie wieczne (w. 7) – nie tylko długość ale również nieskończona jakość egzystencji

względu (w. 11) – dosłownie, „przyjąć twarz,” to jest zwracać na kogoś uwagę tylko z powodu pozycji, bogactwa, wyglądu, itp.

z natury (w. 14) . . . sumienie (w. 15) - nasze dane od Boga instynktowne lub wrodzone poczucie co jest dobre a co złe

ale ten jest Żydem (w. 29) – Prawdziwe dziecko Boga posiada serce odłączone od grzechu dla Boga.

wyrocznie (3:2) – ważne ponadnaturalne mowy lub wiadomości

po ludzku mówię (w. 5) – Paweł parafrazuje słabą, niebiblijną logikę swoich oponentów.

my (w. 9) – chrześcijanie w Rzymie

pod wpływem grzechu (w. 9) – zniewolenie i bycie zdominowanym przez grzech

nieużyteczni (w. 12) – nieprzydatni, bezwartościowi; hebrajski ekwiwalent tego słowa był używany do opisywania mleka, które stało się zjełczałe

przekleństwa (w. 12) – żrąca mowa, szyderczo życząc najgorszego dla kogoś

wszelkie usta były zamknięte (w. 19) – Ludzie są milczący i nie mają prawa mówić przed Bożym sprawiedliwym sądem.

1) Jakie powody daje Paweł na gniew przeciwko ludzkości?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

2) Zakreśl wszystkie słowa i opisowe frazy w tym fragmencie opisujące ludzką rebelię przeciwko Bogu.

3) Oprócz długo-terminowego sądu, jakie krótkotrwałe konsekwencje rebelii cytuje Paweł w tym fragmencie Listu?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

4) Według tego fragmentu, dlaczego nawet „moralni” i religijni ludzie nie są uwolnieni od Bożego powszechnego sądu?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

IDĄC GŁĘBIEJ

Przeczytaj Psalm 14 i zauważ jak odnosi się on do powyższego fragmentu Listu do Rzymian. .

Psalm 14 (BW)

Przewodnikowi chóru. Dawidowy. Głupi rzekł w sercu swoim: Nie ma Boga! Są znieprawieni, popełniają ohydne czyny. Nie ma nikogo, kto by dobrze czynił.
Pan spogląda z niebios na ludzi, Aby zobaczyć, czy jest kto rozumny, Który szuka Boga,
Wszyscy odstąpili, wespół się splugawili. Nie ma, kto by dobrze czynił, nie ma ani jednego.
Czyż są nierozumni wszyscy czyniący nieprawość? Pożerają lud mój tak, jak się je chleb, Ale Pana nie wzywają.
Tam ogarnie ich strach, Gdyż Bóg jest z rodem sprawiedliwym.
Doznacie zawodu w zamyśle przeciw ubogiemu, Gdyż Pan jest jego schronieniem,
Oby przyszło z Syjonu zbawienie Izraela! Kiedy Pan odwróci niewolę ludu swego, Uraduje się Jakub, rozweseli się Izrael.

ODKRYWANIE ZNACZENIA

5) Jak te fragmenty ze Starego i Nowego Testamentu odpowiadają na, współczesne wierzenie, że „ludzie są w gruncie rzeczy dobrzy?”

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6) Jaki konkretny dowód widzisz w tym fragmencie aby przekonać kogoś, że Bóg nie jest pod wrażeniem zwykłej „religijnej aktywności?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

7) Przeczytaj Galatów 3:19-25. Dlaczego Bóg dał grzesznym ludziom doskonałe prawa do wypełniania?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

PRAWDA NA DZISIAJ

Ostateczny werdykt jest zatem taki, że nieodkupiona ludzkość nie ma żadnej obrony i jest winna wszystkich zarzutów. Obrona musi tak jakby zamilknąć, przed tym jak będzie miała okazję do powiedzenia czegokolwiek, ponieważ wszechwiedzący i całkowicie mądry Bóg nieomylnie zademonstrował niemożliwość dania żadnych powodów uniewinniających. Absolutna cisza jest jedyną możliwą odpowiedzią tak samo jak kompletna cisza nastanie w niebie kiedy Pan Jezus Chrystus pewnego dnia złamie siódmą pieczęć i zabrzmi siódma trąba sądów na potępioną ziemię (zobacz Objawienie Jana 8:1-6).

ROZMYŚLAJĄC NAD TEKSTEM

8) R. A. Torrey zaobserwował: „Kiedy widzimy grzech oraz jego szkaradność i ogrom, świętość Boga w całej swojej doskonałości oraz chwałę Jezusa Chrystusa w całej swojej nieskończoności, nic oprócz doktryny, że ci którzy trwają w … odrzuceniu Syna Bożego, poniosą wieczne udręczenie, usatysfakcjonuje domagania się naszych własnych moralnych intuicji.” Jak możesz przyjść do głębszego zrozumienia deprawacji ludzkiego serca i świętości naszego Boga?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

9) Co w tym studium przekonuje cię najbardziej? najbardziej prowokuje? najbardziej pobudza cię do działania? Dlaczego?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

OSOBISTA ODPOWIEDŹ

Napisz dodatkowe refleksje, pytania które możesz posiadać, albo modlitwę.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .